De taal van huilen Bekijk groter

De taal van huilen

Positief omgaan met huilen en boosheid van baby's en kinderen tot 8 jaar

9789060207864

Verkrijgbaar

19,50 € incl. btw

Datasheet

UitgeverijDe Toorts
Jaar van uitgave2000 - 2007, 4de druk
Bindwijzepaperback
Aantal pagina's176p.

Meer informatie

Met haar boek De taal van huilen maakt Aletha Solter ons duidelijk hoe we erachter kunnen komen wat babys en jonge kinderen bedoelen als ze huilen. Dit revolutionaire boek biedt de mogelijkheid om tot een betere, diepere relatie met kinderen te komen. Solter heeft het geschreven voor ouders, verzorgers, onderwijzers en werkers in de gezondheidszorg.

Het boek geeft inzicht in de redenen waarom kinderen huilen en boos zijn en leert ons hoe we daar het best op kunnen reageren. Andere voordelen van Solters benadering zijn onder meer: babys worden geholpen om s nachts door te slapen (zonder dat ze worden genegeerd); kinderen leren spanning en trauma beter te verwerken; hun leer- en concentratievermogen wordt verhoogd; hun gevoel van eigenwaarde groeit en hun emotionele leven verdiept zich; agressief gedrag van kinderen vermindert.

Ongetwijfeld zal het boek de lezer meer zelfvertrouwen geven als ouder of verzorger, omdat het speciale vaardigheden aanreikt, die vooral gericht zijn op constructief omgaan met tranen en driftbuien. Dankzij deze nieuwe vaardigheden zien ouders tot hun vreugde hun kinderen in lichamelijk en psychologisch opzicht gezonder worden. (uit het voorwoord van Thomas Gordon)

Auteurs

Aletha J. Solter

Aletha Solter is ontwikkelingspsychologe en moeder van twee kinderen. Ze heeft aan de universiteit van Californië gedoceerd en onderzoek gedaan, is auteur van verscheidene wetenschappelijke publicaties en geeft workshops voor ouders. Ze zet zich al ruim 20 jaar enthousiast in om ouders en beroepskrachten in vele landen op een effectieve manier te ondersteunen met haar boeken, lezingen en website. Zij was en blijft sterk gemotiveerd door het besef dat de kinderjaren een basis zijn voor het leven en maakt dit duidelijk op een manier die opvoeders stimuleert zelf te denken, te proberen, te doen.