Duende Bekijk groter

Duende

Andalucía, flamenco en zigeuners

9789491297021

Verkrijgbaar

Herziene uitgave van deze flamencogeschiedenis / reisverhaal. Met een nieuw hoofdstuk over dans en extra kleurenfoto's.

Meer details

22,00 € incl. btw

Datasheet

UitgeverijEPO
Jaar van uitgave2011
Bindwijzepaperback
Aantal pagina's296p.

Meer informatie

Nieuwe herziene uitgave. Met een nieuw hoofdstuk over dans en 32 extra pagina's kleurenfoto's van Annemiek Rooymans.

Duende ('de beheksing') vertelt de geschiedenis van de flamenco, die als levenswijze al enkele eeuwen in sommige wijken van de Andalusische steden schuilt. Flamenco ontstond in de loop van de zeventiende eeuw uit de ziel van diverse marginale minderheden zoals ondergedoken Moren, Joden en zigeuners. De tranceachtige beheksing bij de zang, de dans en de gitaar heet 'Duende'. Zonder Duende is flamenco zinloos en vaak niet meer dan wat flets vermaak. Flamenco is in essentie een diep gevoel en geen schools spel van pose en pasjes. De enige school voor flamenco is het leven zelf. Kwetsbaar en vrij.

Duende is tegelijk een reisverhaal over andere gezichten van Zuid-Spanje: de symboliek van het stierengevecht, de Semana Santa, volkse tradities, wijn en eten...

 

Auteurs

Van dezelfde auteur:

Ivo Hermans

Ivo Hermans is de schrijver van Duende. Een bericht over Andalucía, flamenco en zigeuners (1998, vijfde druk) en Victor Marías Doce Doncellas, de witte en de zwarte liefde (2005).
Hermans is al sinds zijn jeugd in de ban van Spanje. Hij schreef zijn archeologenverhandeling, eind jaren '70, op La Gomera. Later werkte hij vooral in Brussel in de grote tentoonstellingen, o.a. over de Azteken, de Inca's en Europalia Mexico. In 1991 stichtte hij de 'Koerier van Navarra'. Hij onderhoudt een relatie met Spanje waarin 'nu en ooit' onscheidbaar zijn versmolten.
Website van Ivo Hermans en Koerier van Navarra


Persartikels

Peter Vantyghem - De Standaard (10/11-09-2011)
"Een aanwinst zijn de 33 prachtige kleurenfoto's van zangers en dansers, die we steeds in volle actie bezig zien. De expressie in de armen en de gloed in de ogen zijn vitale herkenningspunten die in de andere, grijzige foto's totaal afwezig zijn.
De auteur, die altijd bezorgd geweest is over te veel wildgroei, constateert in zijn voorwoord verheugd dat de tijd van de grote fusies plaats lijkt te hebben gemaakt voor een hernieuwde geestelijke dynamiek. Nu flamenco tot werelderfgoed verklaard is, heeft het genre een schitterende toekomst, vindt hij."