De taal van Berbers heeft geen woord voor grenzen Bekijk groter

De taal van Berbers heeft geen woord voor grenzen

9789491297991

Verkrijgbaar

De Zahnouns behoren tot de grote familie van de trekvogels, maar dit is geen migratiegeschiedenis. Wel overspant Abdelkaders verhaal meer dan een eeuw Marokkaanse, Algerijnse en Belgische historie. Met wonderlijke klanken van weemoed en hoop.

Meer details

16,50 € incl. btw

Datasheet

Uitgeverij EPO
Jaar van uitgave 2014
Bindwijze paperback
Aantal pagina's 130p.

Meer informatie

'Vorige maand zagen we de trekvogels', mijmert Abdelkader Zahnoun in het begin van zijn boek. 'Zij vlogen in strakke lijn naar die ene plek waar ze moeten zijn. Heel, heel ver. En sommigen zullen het zelfs niet halen. Zo is het leven. Wij komen en gaan en vroeg of laat zullen we vertrekken. Elke ziel heeft haar eigen moment. Maar afscheid nemen is moeilijk, vooral van ouders en kinderen, of van iemand waar je heel dichtbij staat.'

Eigenlijk behoren ook de Zahnouns tot de grote familie van de trekvogels. Toch is dit boek geen migratiegeschiedenis: de taal van de Berbers hééft zelfs geen woord voor 'grenzen'! Abdelkaders verhaal overspant meer dan een eeuw Marokkaanse, Algerijnse en Belgische historie. Van de Rifoorlog onder leiding van de legendarische Abd el-Krim tot de Grote Droogte in de jaren veertig. Van de aanwerving van vader Zahnoun in Antwerpen tot de opkomst van extreemrechts en de Arabische Lente.

Topmuzikant Abdelkader Zahnoun ruilt voor een keer zijn oud in voor zijn pen. Het resultaat is even betoverend: wonderlijke klanken van weemoed en hoop. 

Downloaden

Auteurs

Abdelkader Zahnoun

Abdelkader Zahnoun werd geboren in Algerije maar groeide op in Antwerpen. Als muzikant speelde hij onder andere samen met Wannes Vandevelde en Jokke Schreurs. Maar hij is ook acteur en dichter. De taal van Berbers heeft geen woord voor grenzen is zijn debuut als schrijver.


Persartikels

Solidair (januari 2015)
"Jazeker, dit is het werk van een koppige dromer. Daarmee bedoelen we niet dat de auteur soms verstrooid is en dat zijn hoofd een domicilie in de wolken heeft – twee vaststellingen waar je moeilijk omheen kan als je het boek leest. Neen, met dat predikaat bedoelen we dat hij zich niet neerlegt bij het vreemde concept 'grenzen'. Grenzen tussen landen maar ook grenzen tussen bevolkingsgroepen." - Recensie

De Groene Belg (29-12-2014)
"Wat ik me drie maand na het boek op een middag in één ruk te hebben uitgelezen, er vooral van herinner is dat ik er soms tranen van in de ogen kreeg, van de lotgevallen van 'nieuwe Belg / 'oude' Marokkaan' Zahnoun én zijn familie. Menslief, wat hebben ze veel meegemaakt. Wat waren ze dikwijls speelbal van de historische gebeurtenissen in niet alleen Marokko, maar heel Noord-Afrika en deels ook in Europa. (...) Als kennismaking met 'Marokkaans/Belgische' of 'Belgisch/Marokkaanse'’ landgenoten is Albdelkaders boek zeer geslaagd. Een werkstuk om bv. op brede schaal in de scholen te verspreiden. Ook al omdat het de recente geschiedenis van Noord-Afrika heel toegankelijk begrijpbaar maakt." - Recensie

nbdbiblion (10-12-2014)
"Op eenvoudige wijze verteld maar juist daardoor indrukwekend en ontroerend." – Recensie

Gazet van Antwerpen (5-12-2014)
"Antwerpse muzikant Abdelkader Zahnoun debuteert met migratieverhaal." – Interview

Kifkif (22-10-2014)
"In het debuut van Abdelkader Zahnoun, ruilt de topmuzikant zijn 'Oud voor de pen en weet hij op een even briljante manier te vervoeren. Hij doorbreekt grenzen en laat ons mee een blik werpen op zijn wortels. Wortels die zich in verschillende aardes mochten vestigen, met als resultaat een inspirerend en kleurrijk mozaiek. Over een periode van bijna honderd jaar maken we kennis met een familiegeschiedenis die uniek is en toch zo vertrouwd aanvoelt." – Recensie - lezen

Ansiel.be (30-09-2014)
"Grenzen. De taal van de Berbers heeft er zelfs geen woord voor. In het Arabisch zegt men 'Diwanat', en dat is dan weer afgeleid van het Frans: 'douane'. Vòòr de kolonisatie kende de Noord-Afrikaan het concept 'grens' niet. En toch hebben grenzen een belangrijke rol gespeeld Abdelkader Zahnoun en zijn familie. (...) Abdelkader schrijft ook poëzie en dat merk je. Zijn doordacht terugblikken op een woelig verleden straalt dezelfde rust uit dan die hem kenmerkt op het podium." - recensie - lezen