En wat deed mijn eigen volk? Bekijk groter

En wat deed mijn eigen volk?

Breendonk, een kroniek

9789064453052

Verkrijgbaar

Een sober, genuanceerd en indringend totaalbeeld van wat er zich tijdens Wereldoorlog II in Breendonk afspeelde.

Meer details

20,00 € incl. btw

Datasheet

UitgeverijEPO
Jaar van uitgave2003, 2de druk
Bindwijzepaperback
Aantal pagina's238p.

Meer informatie

Breendonk, een plaats waarvan de naam als een doodsklok klinkt. Het inmiddels bijna vergeten Fort werd door de nazi's tot een soort concentratiekamp omgebouwd. Wat om de hoek is gebeurd, moet aan de vergetelheid worden ontrukt. Door de herinnering aan het verleden levend te houden, definieert een volk zichzelf en weten we enigszins wie we zijn. En wat deed mijn eigen volk? het eerste omvattende van wat er zich allemaal heeft afgespeeld. Van de eerste dag tot de laatste dag.
De auteur weeft de lotgevallen van gevangenen aaneen tot een totaalbeeld dat indringend is omdat hij alles sober en genuanceerd houdt. Geen ogenblik verwijdert hij zich van de historische werkelijkheid of bezwijkt hij voor de verleiding bepaalde gedeelten op te smukken of te romantiseren.

. N.a.v. de 59ste verjaardag van de bevrijding van het Fort van Breendonk en van de stad Antwerpen.
. N.a.v. de heropening van het hernieuwde Fort van Breendonk.

Auteurs

Jos Vander Velpen

Jos Vander Velpen (1948) is doctor in de rechten en advocaat aan de balie van Antwerpen. Van hem verschenen De CCC, de staat en het terrorisme (1986), Daar komen ze aangemarcheerd - Extreem-rechts in Europa (1992) en Zwarte Horizonten (1995). Met Hugo Gijsels schreef hij Het Vlaams Blok - Het verdriet van Vlaanderen (1989).
Website van Jos Vander Velpen


Persartikels

RAAK (maandblad KWB) (maart 2004)
Jozef Mampuys:
Beklijvend... De sterkte van deze kroniek is juist dat hij een gewoon, bijna droog verhaal vertelt van feiten en gebeurtenissen... De kroniek is geschreven in de tegenwoordige tijd. Het is alsof je er bij bent op het moment dat het gebeurt. In die zin is het minstens even sterk als een doortimmerde historisch-politieke analyse van dezelfde gebeurtenissen. Vander Velpen heeft het verhaal van Breendonk van binnenuit geschreven... Een must.

www.opspraak.net (03-01-2004)
Een recensie van Jan Bontje (3 januari 2004) vindt u op www.opspraak.net

De Geus (januari 2004)
Pierre Martin Neirinckx:
De auteur schildert op een sobere, bijna afstandelijke manier de portretten van de talrijke gevangenen die er kwamen en gingen... Het zijn niet alleen de gruweldaden die dit boek schokkend maken. Vander Velpen zet die wreedheden niet extra in de verf. We zijn er wel getuige van hoe mensen die de sadistische folterpraktijken in de 'bunker' ondergaan, daarna gebroken terugkeren in de isoleercel of op hun 'kamer' en daar kunnen rekenen op de hulp en het mededogen van lotgenoten. Als een rode draad door het verhaal lopen de permanente honger, de nooit aflatende terreur, de ziektes, het heimwee, het stille sterven, het afschuwelijke martelen, het verschrikkelijke labeur... Dit boek komt precies op tijd. Want de kans dat Breendonk steeds meer terugglijdt in de vergetelheid neemt met de tijd toe.

Gonzo (december 2003)
Een reuzenmolshoop langs de A12 herbergt een duister verhaal uit de Belgische geschiedenis dat zelden wordt verteld... De overvloed van details maakt van dit boek een waardevol document voor al wie de moed heeft om de donkere geesten van de Belgische geschiedenis recht in de ogen te kijken. Dat dit thema meer dan zestig jaar na datum nog steeds relevant is, hoeft geen betoog en de vingerwijzing in de titel is niet mis te verstaan.

Hermes (tijdschrift Vereniging Leraren Geschiedenis) (december 2003)
Jef Abbeel:
Jos Vander Velpen slaagt erin de verschrikkelijke gebeurtenissen en de pijnlijke verhalen zo levendig en aangrijpend voor te stellen dat je als lezer het gevoel krijgt dat hij er zelf bij was als reporter ter plaatse... Laten we hopen dat deze krachtige aanklacht veel gelezen zal worden en dat ze de tienduizenden bezoekers (van het Fort van Breendonk, nvdr) zal leren wat ons volk leed of misdeed en dat herhaling hiervan voorkomen moet worden.

Trends (30-10-2003)
Sobere en mede daardoor des te aangrijpender reconstructie van de helse oorlogsjaren in het Fort van Breendonk, waar onder meer joden en verzetstrijders gevangen gezet werden door de nazi's. Ook Belgische collaborateurs behandelden de gevangenen, van wie slechts een minderheid de oorlogsjaren overleefde, barbaars.

Solidair (29-10-2003)
En wat deed mijn eigen volk? van Jos Vander Velpen is een aangrijpende kroniek... Er is weinig geschreven over Breendonk, wellicht omdat de ergste wreedheden er werden begaan door Belgische SS'ers...

Letters (24-10-2003)
(magazine bij Het Nieuwsblad / De Gentenaar):
Ook al liggen de nazi-gruwelen bijna zestig jaar achter ons, toch vertelt geen enkel boek de geschiedenis van het SS-kamp in het fort van Breendonk. Omdat de herinneringen beginnen te tanen, schreef Vander Velpen een kroniek van het dodenkamp, waar 450 mensen geëxecuteerd werden... Het boek is een nauwelijks gedramatiseerde aaneenschakeling van gebeurtenissen en portretten. Dramatiseren hoefde niet. De werkelijkheid in het SS-kamp overtreft elke oorlogsfilm...

De Financieel-Economische Tijd (04-10-2003)
Een indringend beeld van het leven en het creperen in het SS-Auffanglager Breendonk... Vanuit het perspectief van de slachtoffers. Geen zwartwitverhaal, maar een sober, aangrijpend, doorgaans genuanceerd relaas over mensen in extreme situaties... Hoog tijd overigens dat er nog eens een boek over Breendonk verscheen. Een verdienstelijk, misschien wel noodzakelijk boek...

Standaard der Letteren (02-10-2003)
Vander Velpen geeft de kleine en grote lieden uit Breendonk weer een stem en dat is geen geringe verdienste... Een boek dat elke Vlaming - oud en vooral jong - moet lezen. Het is ons stuk onverwerkt verleden. Elke leraar of lerares geschiedenis zou er moeten uit putten...

De Morgen (01-10-2003)
Feiten, kort gebracht, en daarom zo ontroerend, zelfs hartverscheurend. Een sec relaas, maar niet te lezen zonder af en toe een natte ooghoek...

Auschwitz Bulletin (oktober 2003)
Rik Hemmerijckx (okt-nov-dec. 2003):
De getuigenissen over Breendonk zijn dikwijls nogals stroef in de lektuur en meestal ook erg gedateerd, maar bij het werk van Vander Velpen is dit duidelijk niet het geval. Van bij de aanvang van zijn kroniek weet de auteur zijn lezers zodanig mee te slepen, dat je er als recensent je kritische zin bij zou verliezen. Het boek is zeer vlot geschreven en de auteur heeft zich zodanig in de gebeurtenissen weten in te leven dat het lijkt alsof hij er op het moment zelf aanwezig was. Verschillende scènes zijn echt beklijvend verwoord. Een niet geringe literaire prestatie... Gewone mensen die in de oorlogsomstandigheden konden uitgroeien tot verzetsstrijders, maar ook tot meedogenloze SS-ers. Het is in die zin dat de titel van dit boek en de verwijzing naar ons 'eigen volk' moet begrepen worden...

Metro (09-09-2003)
Vander Velpens kroniek leest verrassend vlot en bevat veel details, persoonlijke beschrijvingen, gesprekken, emoties en gedachten. Basis voor het boek zijn de honderden nauwkeurige getuigenissen van de processen onmiddellijk na de oorlog. Uit dit boek blijkt dat de Belgische SS'ers... in wreedheid niet moesten onderdoen voor hun Duitse collega's...